ENTRAR ÁREA PRIVADA

NOTICIAS Y ACTUALIDAD

//: noticias / noticias

Noticias y actualidad relacionada con Citexvi y su entorno


Segundo Z. del Carmen Velásquez, as reformas derivaron nunha “tendencia endurecedora” en ambos países

Unha tese analiza similitudes e diferenzas entre o proceso penal xuvenil en España e Venezuela

A investigadora remarca que as medidas cautelares privativas de liberdade deben ter “carácter excepcional”


As medidas cautelares persoais reguladas no proceso penal xuvenil en España e Venezuela gardan similitudes pero tamén diferenzas. Para facer un estudo comparado da lexislación en ambos países a investigadora Zugey del Carmen Velásquez centrou a súa tese de doutoramento en estudar ambas casuísticas co fin de expoñer a regulación concreta de cada ordenamento xurídico e destacar os aspectos que poden mellorar ambas regulacións, exportando dun sistema ao outro “aquilo que mellor se adecúe ao interese superior do menor”. Un dos aspectos nos que se centrou Velásquez no seu estudo son as medidas cautelares e conclúe a que a súa aplicación en ambos países desvirtúa a súa natureza cautelar. E é que segundo a investigadora, estas medidas teñen como finalidade “asegurar o normal desenvolvemento do proceso, garantindo a presenza do investigado en todas as fases do proceso, especialmente, no xuízo, así como na execución da eventual sentenza condenatoria”.


M. Del Río | Vigo
As medidas cautelares persoais reguladas no proceso penal xuvenil en España e Venezuela gardan similitudes pero tamén diferenzas. Para facer un estudo comparado da lexislación en ambos países a investigadora Zugey del Carmen Velásquez centrou a súa tese de doutoramento en estudar ambas casuísticas co fin de expoñer a regulación concreta de cada ordenamento xurídico e destacar os aspectos que poden mellorar ambas regulacións, exportando dun sistema ao outro “aquilo que mellor se adecúe ao interese superior do menor”. Na súa investigación, dirixida pola catedrática Esther Pillado, a avogada a socióloga venezolana parte de que en ambos países as leis de responsabilidade penal do menor aplícanse a persoas entre os 14 e 18 anos e en ambos países teñen unha finalidade “sancionadora-educativa tanto no procedemento como nas medidas aplicables ao menor infractor”.

Un dos aspectos nos que se centrou Velásquez no seu estudo son as medidas cautelares e conclúe a que a súa aplicación en ambos países desvirtúa a súa natureza cautelar. E é que segundo a investigadora, estas medidas teñen como finalidade “asegurar o normal desenvolvemento do proceso, garantindo a presenza do investigado en todas as fases do proceso, especialmente, no xuízo, así como na execución da eventual sentenza condenatoria”. Outra das finalidades deste tipo de medidas é evitar que altere ou destrúan fontes de proba esenciais para o esclarecemento dos feitos. Porén, explica Velásquez, “tanto no proceso penal xuvenil español como no venezolano regúlanse tanto medidas cautelares en sentido estrito (detención ou internamento, entre outras) como outras que perseguen protexer a vítima do delito ou evitar a reiteración delitiva como medidas cautelares”. A consecuencia, segundo destaca é que se acaba “desvirtuando a súa natureza cautelar” e pon como exemplo a prohibición de comunicarse coa vítima ou cunha persoa determinada.

No referente ás medidas cautelares privativas de liberdade, a investigadora chama a atención sobre que “pese ao seu carácter excepcional, tanto no proceso penal xuvenil español como no venezolano”, regúlanse en primeiro lugar, “cando dende unha boa técnica lexislativa, o máis adecuado sería regular as medidas menos gravosas, deixando para un momento posterior a regulación de aquelas outras máis limitativas de dereitos”.

A casuística en Venezuela
Na súa investigación, Velásquez analizou dous tipo de detención, a detención en flagrancia e a detención preventiva no caso venezolano. Segundo explica “é outra mostra da falta de técnica á hora de regular o lexislador venezolano as medidas cautelares”, dado que só a primeira pode ser considerada como unha auténtica detención en sentido técnico-procesal. “Isto é, como unha medida cautelar privativa de liberdade, provisionalísima, que procede nos casos previstos legalmente ante a comisión dun feito delitivo co obxecto de garantir o normal devir do proceso”. Remarca tamén que a detención preventiva se achega máis no seu tratamento legal á prisión preventiva, por presentar un prazo de duración que resulta “moi excesivo”. Por todo isto, considera a xurista que “estas cuestións deben ser revisadas polo lexislador por vulneración tanto do principio do interese superior do menor como da excepcionalidade da privación de liberdade”.

Dúas propostas
Tendo en conta os resultados do seu estudo, Zugey del Carmen Velásquez fai dúas propostas, centradas no caso venezolano. Por unha banda, considera “a necesidade de que o lexislador regule a detención domiciliaria como unha modalidade de prisión preventiva” e propón como un “bo exemplo” o proceso penal español que regula a prisión provisional atenuada como unha modalidade de prisión provisional. En segundo lugar, considera a necesidade de “establecer para a detención preventiva un tempo de duración máis curto acorde co previsto na Convención dos Dereitos do Neno, entre outros instrumentos internacionais sobre a materia.

Por outra banda, a investigadora tamén apunta que “no proceso penal xuvenil venezolano non se lle encomenda ao equipo técnico ningunha función que lle requira a elaboración dun informe sobre a situación psicolóxica, educativa e familiar do adolescente, así como da súa contorna social. Neste sentido, e sendo coherentes co espírito da lexislación venezolana, “o equipo técnico debería ter unha intervención similar á prevista no art. 27 LORPM para concretar a idoneidade da medida cautelar que debe adoptarse sobre o menor”. Do mesmo xeito, suxire que dita regulación vaia acompañada dos recursos necesarios para o seu efectivo cumprimento, posto que o que se pretende “é ter como resultado unha reinserción social efectiva do menor presuntamente infractor e non tratar de dilatar o proceso”, conclúe.

Volver

Fuente: DUVI